foto’s die connecten (5 series)
Dit is een eenvoudige techniek waarbij je kort wordt blootgesteld aan een beeld en tekst die een afgeleide oproept van wat mentaal lijden voor jou is. Dit is al een confrontatie die je gaandeweg (als je dit af en toe doet) informatie gaat geven.
Je kan uitspreken wat het in je oproept, meteen hardop of niet.
Mocht je iemand spreken waarbij je zou willen delen over de foto/tekst, dan kun je deze laten zien en proberen te verwoorden wat het met je doet.
Dat is alles.
Behalve als jij wilt weten wat het beeld bij die ander oproept.
Dat wil de ander misschien ook met jou delen op dat moment.
Of niet.
In elk geval blijft jou reactie staan en die van de ander ook.
Wat ik merk is dat de foto’s iets doen in het bewustzijnsgeheugen werkt.
De foto’s of wat het deed, zal af en toe nog eens terug komen (op onverwachte ontspannen momenten).
Misschien veranderd je eerste reactie gaandeweg (was bij mij wel zo).
De eerste scherpte kan eraf gaan of de weerstand kan in een helder standpunt bepaald worden.
Dit gaat eigenlijk niet over de eerste golf, maar veel meer over het deinen daarna.
Het is vooral een oefening in loslaten.
Uiteindelijk leert het deinen op de dieptes van erkenning, dat het mogelijk is om tot verbinding te komen als zoiets meegedragen wordt.
Dit heeft als mogelijk gevolg: de ruimte om de deur naar reflectie / begrenzing te openen.
Dit niet opgelegd en ontstaand met de tijd als proces in jezelf of niet.
Ik ben begonnen met het delen van 3 series, omdat dit werkt zijn er inmiddels meer.
Via een YouTube post en in de openbare facebook groep van Psychose en ik heb ik hier bekendheid aan gegeven.
Probeer de techniek maar eens uit en mail me gerust over je ervaring.
Na de video ‘Ook zo moe van sociaal gedoe?’ ontstond de Instagram van @psychoseenik waar de foto’s worden geplaatst.
Tipje: download en druk ergens af/laat ontwikkelen, als je ze concreet in handen wilt hebben.
Misschien denken jullie waarom dit zo aanbieden? De reden is simpel: dit past bij onze visie.
Volg Psychose en ik dus op de socials om op de hoogte te blijven.
Je kan uitspreken wat het in je oproept, meteen hardop of niet.
Mocht je iemand spreken waarbij je zou willen delen over de foto/tekst, dan kun je deze laten zien en proberen te verwoorden wat het met je doet.
Dat is alles.
Behalve als jij wilt weten wat het beeld bij die ander oproept.
Dat wil de ander misschien ook met jou delen op dat moment.
Of niet.
In elk geval blijft jou reactie staan en die van de ander ook.
Wat ik merk is dat de foto’s iets doen in het bewustzijnsgeheugen werkt.
De foto’s of wat het deed, zal af en toe nog eens terug komen (op onverwachte ontspannen momenten).
Misschien veranderd je eerste reactie gaandeweg (was bij mij wel zo).
De eerste scherpte kan eraf gaan of de weerstand kan in een helder standpunt bepaald worden.
Dit gaat eigenlijk niet over de eerste golf, maar veel meer over het deinen daarna.
Het is vooral een oefening in loslaten.
Uiteindelijk leert het deinen op de dieptes van erkenning, dat het mogelijk is om tot verbinding te komen als zoiets meegedragen wordt.
Dit heeft als mogelijk gevolg: de ruimte om de deur naar reflectie / begrenzing te openen.
Dit niet opgelegd en ontstaand met de tijd als proces in jezelf of niet.
Ik ben begonnen met het delen van 3 series, omdat dit werkt zijn er inmiddels meer.
Via een YouTube post en in de openbare facebook groep van Psychose en ik heb ik hier bekendheid aan gegeven.
Probeer de techniek maar eens uit en mail me gerust over je ervaring.
Na de video ‘Ook zo moe van sociaal gedoe?’ ontstond de Instagram van @psychoseenik waar de foto’s worden geplaatst.
Tipje: download en druk ergens af/laat ontwikkelen, als je ze concreet in handen wilt hebben.
Misschien denken jullie waarom dit zo aanbieden? De reden is simpel: dit past bij onze visie.
Volg Psychose en ik dus op de socials om op de hoogte te blijven.